بیت کوین چیست؟

بیت کوین(نام لاتین:Bitcoin؛نماد:BTC)، یک پول یا ارز دیجیتالی است که به صورت الکترونیکی توزیع و استفاده می شود. شبکه این ارز دیجیتال به صورت غیر متمرکز و کاربر به کاربر است. هیچ شخص یا نهادی این شبکه را کنترل نمی کند. ارز دیجیتال بیت کوین نمی تواند خارج از برنامه ریزی انجام شده، چاپ یا خلق شود و تعداد آن محدود است. فقط 21 میلیون بیت کوین برای همیشه تولید می شود. تراکنش های شبکه بیت کوین، در یک لاگ عمومی با تکنولوژی بلاک چین(blockchain) ذخیره می شوند.

در اولین مقالاتی که در وب فارسی در مورد بیت کوین نوشته شد، بیت کوین آینده پولهای دیجیتال نامیده شد. اکنون به آن آینده در حال نزدیک شدن هستیم ولی باید یک گام فراتر گذاشته و بیت کوین را آینده پول بنامیم. در واقع بیت کوین و تکنولوژی پشت این پول و مزایای این تکنولوژی، شرایطی را به وجود آورده تا به این نتیجه برسیم که سیستم فعلی مالی و پولی دنیا که سالها بر اساس آن تبادلات مالی انجام شده، یک اشتباه و ناشی از ضعف و عدم وجود تکنولوژی های دیجیتال بوده است. پولِ آینده، بیت کوین یا چیزی شبیه به آن خواهد بود.

ارزش بیت کوین

هر رمزارز بیتکوین از واحد کوچکتری بنام ساتوشی تشکیل شده است. هر بیت کوین معادل ۱۰۰ میلیون ساتوشی است. ارزش بیتکوین هنوز ثابت نیست و روزانه تغییر کرده و نوسان دارد. برای مشاهده قیمت آنی بیتکوین در بازارهای جهانی می‌توانید به وبسایت coinmarketcap مراجعه کنید.

اشاره کردیم که بیتکوین محدودیتی ۲۱ میلیون واحدی دارد و پس از استخراج این ۲۱ میلیون سکه، دیگر امکان استخراج بیتکوین بیشتری وجود ندارد. درحال‌حاضر میلیاردها دلار بیت‌‌کوین در دنیا وجود دارد. هر روز نیز مقداری بیت‌کوین تولید و به چرخه‌ی بیتکوین‌های درگردش افزوده می‌شود تا اینکه در حدود سال ۲۰۴۰ تعداد بیت‌کوین‌های موجود در بازار به رقم ۲۱ میلیون واحد نزدیک می‌شود.

اما باتوجه به اینکه میزان بیتکوین‌های قابل استخراج هر ۴ سال و بعد از استخراج هر ۲۱۰،۰۰۰ بلاک به نصف کاهش می‌یابد لذا استخراج آخرین بیتکوین تا حدود سال ۲۱۴۰ به طول خواهد انجامید.

به زبان ساده‌تر در ۲۱۰ هزار بلاک اول، پاداشی ۵۰ بیتکوینی به ازای استخراج هر بلاک به ماینرها داده میشد. این یعنی در ۴ سال اول پیدایش این رمزارز، ۱۰٫۵ میلیون بیتکوین استخراج شده است.

۱۰،۵۰۰،۰۰۰ = ۵۰ * ۲۱۰،۰۰۰

در ۴ سال دوم و با کاهش درآمد ماینرها، برای استخراج ۲۱۰ هزار بلاک دوم، پاداشی ۲۵ بیتکوینی به ازای استخراج هر بلاک برای استخراج کنندگان این رمزارز در نظر گرفته شد و بدین ترتیب تا پایان سال هشتم ۵٫۲۵ میلیون بیتکوین دیگر نیز استخراج و مجموع بیتکوین‎های ماین شده به عدد ۱۵٫۷۵ میلیون واحد رسید.

۵،۲۵۰،۰۰۰ = ۲۵ * ۲۱۰،۰۰۰

در دوره ۴ سال سوم پیدایش بیتکوین، پاداش ماینرها برای استخراج هر بلاک برابر با ۱۲٫۵ بیتکوین در نظر گرفته شده است و در این مدت مجموعاً ۲ میلیون و ۶۲۵ هزار بیتکوین استخراج میشود. در دوره بعدی این پاداش به ۶٫۲۵ واحد برای استخراج هر بلاک کاهش می یابد.

۲،۶۲۵،۰۰۰ = ۱۲٫۵ * ۲۱۰،۰۰۰

پس با این حساب تا پایان ۴ سال سوم ۱۸ میلیون و ۳۷۵ هزار بیتکوین استخراج خواهد شد ولی با توجه به آنچه که پیش از این بدان اشاره شد، کاهش مستمر پاداش ماینرها موجب میشود که استخراج آخرین بیتکوین تا سال ۲۱۴۰ ادامه یابد. . گفتنی است تاکنون بیش از ۱۷.۸ میلیون بیت‌کوین استخراج شده است.

۱۸،۳۷۵،۰۰۰ = ۲،۶۲۵،۰۰۰ + ۵،۲۵۰،۰۰۰ + ۱۰،۵۰۰،۰۰۰

بیت‌کوین دارای الگویی غیرمتمرکز است و هیچ فلز گران‌بهایی به‌عنوان پشتوانه ندارد. هیچ بانک مرکزی در دنیا از آن حمایت نمی‎کند و هیچ بیمه‌ای خسارت ناشی از نوسانات آن را پوشش نمی‌دهد. ارزش بیت‌کوین تنها به خودش و محبوبیتش در میان جامعه وابسته است.

شبکه بیت‌کوین توسط استخراج‌کنندگان یا همان ماینرها حفظ شده و به پیش می‌رود. شبکه‌ای گسترده از این کاربران در سراسر دنیا وجود دارد که توان پردازشی رایانه خود را در اختیار شبکه بیت‌کوین قرار می‌دهند.

ماینرها در حقیقت نقش حسابرس را برای تراکنش‌های شبکه بیت‌کوین ایفا می‎کنند و دفتر‌کل این ارز دیجیتال که حاوی اطلاعات هر تراکنش است را به‌روزرسانی می‌کنند. این فعالیت ماینرها بدون پاداش نخواهد بود و آنها به ازای مقدار کاری که انجام می‌دهند، از سوی این شبکه مقداری بیت‌کوین به‌عنوان حق‌الزحمه دریافت می‌کنند.

چگونه تراکنش‌های بیتکوین در شبکه ثبت می‌شود؟

هر رمزارز بیتکوین دارای یک فایل کم حجم دفتر‌کل است که اطلاعات مربوط به آن و نیز تراکنش‌هایش را ثبت می‌کند. این فایل را اصطلاحاً بلاک‌چین بیتکوین می‌نامند. بلاک‌چین مربوط به هر کاربر و کیف‌پولش منحصر‌به‌فرد بوده و با بلاک‌چین‌های دیگر متفاوت است.

تمام تراکنش‌ها در یک دفترکل توزیع‌شده و غیرمتمرکز که در اختیار تمام اعضای شبکه قرار دارد، ثبت و برای همیشه در آن نگهداری می‎شود. پس به این ترتیب شبکه می‌تواند از درستی تراکنش صورت گرفته اطمینان حاصل نموده و دیگر کسی نمی‌تواند از یک رمزارز بیتکوین در دو جا استفاده کند. با این حساب جلوی کلاهبرداری و تقلب در تراکنش‎ها گرفته میشود.

در انجام یک تراکنش بیتکوینی، مطابق تصویر فوق، شبکه نشانی یا اصصلاحاً کلید عمومی کیف‌پول فرستنده و همچنین نشانی کیف‎پول گیرنده را به همراه مبلغ تراکنش در بلاک‌چین ثبت می‌کند. پس بدین ترتیب درستی تراکنش بیت‌کوینی به شکل دیجیتال تعیین می‌شود. یعنی این تراکنش همچنان بدون درج اطلاعات حقیقی نام فرستنده و گیرنده و با حفظ حریم خصوصی کاربران ثبت خواهد شد.

با وجود اینکه سایر کاربران نمی‌توانند هویت حقیقی شما را دریابند، می‌توانند تاریخچه کیف‌پول‌ و تمام تراکنش‎های انجام شده را مشاهده کنند. این امر از این جهت سودمند است که سبب شفافیت و نیز امنیت بیشتر شبکه خواهد بود.

بیتکوین چگونه ایجاد می‌شود؟

تا به اینجای کار تا حدودی متوجه شدیم که بیت کوین چیست و نحوه عملکرد آن به چه صورتی است. حال نوبت آن رسیده است که دریابیم بیتکوین چگونه ایجاد میشود؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت که هر کاربر معمولی یا حتی خود شما با استفاده از یک رایانه با توان پردازشی بالا و سخت‌افزار مناسب می‌توانید بیتکوین تولید کنید. رمزارز بیتکوین در فرآیندی که در اصطلاح استخراج بیتکوین (Bitcoin Mining) نامیده میشود تولید می‌گردد. افرادی که این سکه‌ها را استخراج می‌کنند نیز ماینر (miner) نامیده می‌شوند.

برای استخراج بیتکوین باید رایانه خود را برای حل مسائل پیچیده محاسباتی با الگوریتمی ویژه در اختیار شبکه بیت‌کوین قرار دهید که این الگوریتم اصطلاحاً الگوریتم «گواه اثبات کار» (proof of work) نامیده میشود. هر یک از این مسائل پیچیده دارای مجموعه‌ای از جواب‌های احتمالی ۶۴ رقمی است.

البته باید دقت داشته باشید که اگر سخت‌افزار رایانه‌ای قدرتمندی ندارید و به‌تنهایی به استخراج بیتکوین می‌پردازید، احتمالاً هزینه برق‌ مصرفی‌تان از این درآمد بیشتر خواهد شد. استخراج بیت‌کوین درهنگامی‌که چند ماینر در یک گروه جمع شده و سخت‌افزارشان را در کنار هم قرار می‌دهند به صرفه‌تر خواهد بود.

جالب اینجاست که همین نیاز به سخت‌افزار قدرتمند و هزینه بالای برق یکی از مواردی است که جلوی بسیاری از تلاش‌ها برای اختلال در شبکه بیت‌‌کوین و سواستفاده از آن را گرفته و موجب حفظ امنیت شبکه میشود. گفتنی استخراج بیتکوین با پردازنده (CPU) یا کارت گرافیک (GPU) مدت‌ها است که دیگر سود چندانی ندارد و برای استخراج حرفه‌ای باید از سخت‌افزاری خاص به‌نام اسیک (ASIC) استفاده شود.

در گذشته هر ماینری قادر بود به تنهایی به استخراج بیتکوین بپردازد. اما با گذشت زمان و افرایش تعداد ماینرها، رفته رفته سختی شبکه بیت کوین افزایش یافت. سختی شبکه مقدار زمانی‌ست که یک ماینر بتواند یک بلاک را استخراج کرده و بلاک بعدی را برای فرآیند استخراج استارت بزند.

سختی شبکه طوری خود را تنظیم میکند که همواره استخراج یک بلاک بیتکوین ۱۰ دقیقه طول بکشد. پس یعنی اگر تعداد ماینرها افزایش یابد سرعت استخراج افزایش پیدا نمیکند. بلکه با افزایش سختی شبکه، پیداکردن پاسخ هر بلاک سخت‎تر میشود و بدین ترتیب مدت زمان ۱۰ دقیقه‎ای استخراج هر بلاک ثابت مانده و پاداش هر بلاک که مقدار ثابتی است و بالاتر در مورد آن صحبت کردیم به میزان کمتری بین ماینرهای بیشتری تقسیم میشود.

با افزایش سختی شبکه، عملیات ماینینگ برای افرادی که دستگاه‎های ضعیف‌تری داشتند، دشوار شده و سودآوری آنان کاهش یافت. به همین علت استخرهای ماینینگ پدیدار شدند.

استخر استخراج (mining pool) در واقع شبکه‌ای است که ماینرها از هر نقطه دنیا درکنار هم جمع شده و توان محاسباتی سیستم خود را در آن استخر با یکدیگر به اشتراک می‎گذارند تا محاسبات را با توان بیشتری انجام داده و پاداش بیشتری دریافت کنند. هر ماینر به میزان توان محاسباتی که به اشتراک میگذارد، به همان اندازه سهمی از پاداش بلاک را دریافت میکند. پس میتوان گفت استخرهای استخراج به دلیل توانایی در حل بلاک‌های بیشتر، شانس دریافت پاداش را افزایش می‌دهند.

فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس